
Produkty badawcze
Sermorelin
EUR 39.99
Przegląd produktu
Wyłącznie do celów badawczych.
Przegląd
Sermorelina to syntetyczny amidowany, N-końcowy, 29-aminokwasowy fragment ludzkiego hormonu uwalniającego hormon wzrostu (GHRH). Fragment ten zachowuje aktywność biologiczną na receptorze GHRH i był stosowany w przeszłości jako peptyd badawczy i diagnostyczny/terapeutyczny.
Informacje o produkcie
Obszar badawczy: Aktywacja GHRHR, wydzielanie GH przez przysadkę mózgową i farmakologia krótko działającego GHRH. W literaturze opisano GHRH(1-29)-NH2 jako biologicznie aktywny, ale szybko usuwany z powodu degradacji enzymatycznej i filtracji nerkowej, co czyni go użytecznym komparatorem dla dłużej działających analogów GHRH.
Podsumowanie badań
Sermorelin ma wyraźniejszą tożsamość chemiczną i historyczny kontekst kliniczny niż wiele dostępnych na rynku „peptydów badawczych”, ale masowy materiał badawczy nadal powinien być prezentowany oddzielnie od jakiejkolwiek wcześniej zatwierdzonej postaci dawkowania. Jego krótka trwałość biologiczna jest ważną różnicą eksperymentalną w porównaniu z długo działającymi analogami, takimi jak CJC-1295 zawierający DAC.
Parametry eksperymentalne
Tożsamość: hGHRH(1-29)-NH2. Zalecana kontrola jakości: LC-MS nienaruszonej masy, czystość HPLC/UPLC i mapowanie peptydów, jeśli jest to wymagane. Testy funkcjonalne obejmują sygnalizację cAMP za pośrednictwem GHRHR i uwalnianie GH w modelach komórek przysadki mózgowej. Wrażliwość na DPP-IV/proteazę i czas inkubacji są ważnymi zmiennymi projektowymi.
Przechowywanie i obsługa
Przechowywać zgodnie z CoA/SDS specyficznym dla produktu. Liofilizowany peptyd należy przechowywać w stanie suchym, chronionym przed światłem i w zatwierdzonej niskiej temperaturze. Przygotowane roztwory są podatne na degradację enzymatyczną i należy się z nimi obchodzić w kontrolowanych warunkach, najlepiej wolnych od proteaz i minimalizujących zamrażanie i rozmrażanie.
Nota prawna / identyfikacyjna
Chemicznie odmienny od CJC-1295 i innych modyfikowanych analogów GHRH; nie należy ponownie wykorzystywać twierdzeń farmakokinetycznych o przedłużonym działaniu.